(۱) حضور در جمع نمايندگان مردم اروپا برای من مايه افتخار است. تلاش ديرپای مردم اروپا در دفاع از آزادی، دموکراسی، و حقوق بشر همواره برای روشنفکران و فرهيختگان کشورهای مختلف جهان الهام بخش و ستايش انگيز بوده است. اين افتخار نصيب اروپا شده است که آزادی و حقوق بشر، و دستاوردهای روشنگری نخست در ميان مردم اين قاره زمينه رشد يافته است. روشنفکران و آزاديخواهان ايرانی هم در مقاطع مختلف تاريخ خود از دوران انقلاب مشروطيت تا به امروز همواره از تجربه تاريخی ای که مردم اروپا در مبارزه برای کسب آزاديهای سياسی و اجتماعی، و نيز فهم و دفاع از مقوله مهّم حقوق بشر، و ...
Mon 30 Oct 2006
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 14:41 | لینک
|
Sat 14 Oct 2006
اکبر گنجی: دردوران اصلاحات ، اصلاح طلبان پای شعارهایشان نایستادند
|
|
اکبر گنجي، ديروز در مراسم دريافت جايزه مارتين آنالز، تاکيد کرد جنبش دموکراسي خواهي مردم ايران با ظلمي مضاعف روبه روست؛ از يک سو ساختار ظالمانه بين المللي و از سوي ديگر حکومتي سرکوبگر.
گنجي در اين مراسم که در شهرژنو برپا شد، با تاکيد بر نقش مثبت نهادهاي حقوق بشري در جهان، بر اين نکته اما تاکيد کرد که: ساختار بين المللي به گونه ايست که مسائل مرتبط با حقوق بشر فداي روابط تجاري و اقتصادي، و در شرايط بحراني به فراموشي سپرده مي شود.
در اين مراسم که با حضور خانم لوييز آربور، کميسر عالي حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، شهردار اين شهر و نمايندگان نهادهاي بين المللي حقوق بشري برگزار شد، فيلمي درباره زندگي اکبر گنجي به نمايش درآمد که احساسات حاضرين را به شدت برانگيخت. در اين فيلم که شامل مصاحبه هاي خانم معصومه شفيعي، همسر گنجي، عکس هاي مربوط به دوران اعتصاب غذاي گنجي، و مصاحبه هاي وي بود، گنجي در باره چرايي مبارزه براي آزادي و دموکراسي سخن مي گفت.
پس از نمايش اين فيلم ميزگردي با شرکت اکبر گنجي برگزار شد که طي آن از وي پرسيده شد از نهادهاي بين المللي در راه پيشبرد مبارزه خود چه انتظاري دارد؟ گنجي در پاسخ گفت: ما تنها به حمايت هاي معنوي و اخلاقي اين نهادها نياز داريم، زيرا از سوي دولت ها با دو نوع ظلم روبه روييم. ظلم اول از ساختار بين المللي ظالمانه مي آيد و ظلم دوم از حکومتي سرکوبگر که با جنبش دموکراسي خواهي ايران برخوردي سرکوبگرانه دارد.
گنجي در همين ارتباط ادامه داد: در واقع ساختار بين المللي به گونه ايست که مسئله حقوق بشر قرباني منافع اقتصادي و تجاري دولت ها مي شود. در اين چارچوب، سازمان ملل نيز کمکي به دموکراسي نمي کند زيرا ترکيبي از کشورهاييست که خود ناقض حقوق بشرند. در شوراي جديد التاسيس حقوق بشر نيز کشورهايي عضوند که خود ناقض حقوق بشرند و به همين دليل به نفع يکديگر راي مي دهند. نمي شود که ناقضان حقوق بشرخود داوران نقض حقوق بشر باشند. ما به اين ساختار انتقاد داريم و فکر مي کنيم اين شورا بايد مرکب از کشورها و نهادهاي مدني مستقلي باشد که بدون در پيش گرفتن سياست هاي دو گانه، هر گونه نقض حقوق بشر را از جانب هر کشوري که باشد، محکوم کنند. برخوردي که در چارچوب کنوني امکان پذير نيست.
پس از پايان سخنان گنجي، خانم لوئيز آربور، ضمن سخناني با تبريک به اکبر گنجي و همچنين آرنولد توسونگا رئيس جامعه حقوق بشر زيمبابوه، که به طور مشترک جايزه مارتين آنالز را دريافت کرده بودند، اظهار داشت: اين دو نفر از کشورهايي مي آيند که پرونده بسيار بدي در زمينه نقض حقوق بشر دارند.
او سپس تاکيد کرد بايد راهکارهايي انديشيده شود تا همه کشورها ملزم به رعايت حقوق بشر باشند.
در پايان اين مراسم جايزه گنجي، که عبارت از کاپ حقوق بشر بود به وي اهدا شد.
بعد از اين مراسم، در فرصت کوتاهي با گنجي درباره اينگونه جوايز و تاثيرات آن سخن گفتيم. گنجي با تاکيد بر نقش نمادين اين جوايز در حمايت معنوي و اخلاقي از مبارزات ملت ها براي دموکراسي و حقوق بشر، گفت: اعطاي اينگونه جوايز به معناي حمايت از مبارزات يک ملت است. همان گونه که اعطاي جايزه صلح نوبل به خانم شيرين عبادي بيانگر حمايت اخلاقي و معنوي جامعه جهاني از مبارزات مردم ايران براي دموکراسي بود.
گنجي در ادامه تاکيد کرد وي اين جوايز را حق تمام کساني مي داند که طي همه سال هاي پس از انقلاب براي دموکراسي و حقوق بشر مبارزه کردند، زنداني و کشته شدند. همه زندانيان امروز و تمام خانواده هايي که در اين ارتباط زجر کشيدند.
وي افزود: من سعي مي کنم صداي مظلوميت همه آنان را به گوش جهانيان برسانم و با استفاده از اين فرصت ها نشان دهم که ما در ايران يک جنبش گسترده دموکراسي خواهي داريم که با حکومتي سرکوبگر روبه روست.
گنجي در مورد تاثير اين جوايز، که جملگي ارزش معنوي دارند، اظهار داشت: اين جوايز نشان مي دهد که توجه نهادهاي بين المللي به ايران معطوف است و همه آنها از جمله 11 نهاد حقوق بشري که در اين جلسه حضور داشتند وضعيت حقوق بشر در ايران را زير نظر دارند. از سوي ديگر با دادن اين جايزه ها نگاه مردم جهان از اين زاويه نيز متوجه ايران مي شود. همچنين اين جوايز به کساني که در داخل براي آزادي و حقوق بشر مبارزه مي کنند دلگرمي مي دهد و آنان را به ادامه راه اميدوار مي کند.
اکبر گنجي در همين ارتباط ادامه داد: ما اما نبايد از جامعه جهاني انتظار داشته باشيم براي ما دموکراسي بياورد. گذار مسالمت آميز به سوي دموکراسي، تنها از طريق مبارزه و هزينه دادن مردم ايران به دست مي آيد . غرب چگونه مي تواند به ايران دموکراسي بياورد؟ يا از راه حمله نظامي که به دموکراسي منجر نمي شود و کشور مارا نابود مي کند؛ و يا از طريق دادن پول به مزدوران و "چلبي" ها که آن نيز منجر به دموکراسي نمي شود.
گنجي در ادامه اين گفت و گو به شرايط فعلي جهاني، مسائل هسته اي و ميليتاريستي کردن جهان اشاره کرد و گفت: اين مسائل باعث شده حقوق بشر فراموش شود، در حاليکه ما خواستار دگرگوني اساسي در ساختار نهادهاي بين المللي مانند سازمان ملل هستيم تا بتوانند در مواقع نقض حقوق بشر با قدرت با کشورهاي ناقض حقوق بشر برخورد کنند و با انديشيدن مکانيسم هاي مختلف، مانع سرکوب گري اين حکومت ها شوند.
گنجي در همين ارتباط به گزارشگران دائمي سازمان ملل اشاره کرد که پيش از اين به طور مرتب به کشورهاي مختلف، از جمله ايران اعزام مي شدند، اما امروزه عملا در کارآنها وقفه افتاده است.
اکبر گنجي آنگاه در مورد بسته شدن فضاي داخلي ايران، اظهار داشت: اين وضعيت هم معلول عوامل داخلي و هم خارجي است. از يک سو سياست نظامي خارجي بوش و حرکت ابرهاي سياه حمله نظامي باعث رشد بنيادگرايي در داخل شده؛ و از سوي ديگر عملکرد نامناسب اصلاح طلبان، موجب نااميدي مردم از اصلاح طلبان وسلب اعتماد آنان شده است. در واقع در دوران اصلاحات، اصلاح طلبان پاي شعارهاي خود نايستادند و اين امر باعث شد سرمايه اعتماد مردم از کف آنها برود؛ سرمايه اي که وقتي از کف برود، به دست آوردن مجدد آن به اين سادگي ها نيست. حال آنکه اعتبار امروز آيت الله منتظري در ايران ناشي از سال ها مبارزه، دفاع از حقوق مظلومان و ايستادن در مقابل قدرت حاکمه است. امروز جامعه ايراني آيت الله منتظري را به عنوان نماد مبارزه و عدم سازش مي شناسد و به وي اعتماد دارد.اصلاح طلبان نيز اگر در شعارهاي خود صادق هستند بايد ميزان و ملاک شان آيت الله منتظري باشد؛ کسي که نه برانداز است و نه اهل خشونت طلبي، اما لحظه اي از مبارزه در راه آزادي و رعايت حقوق بشر دست برنداشته است. اصلاح طلبان بايد خود را با ميزان آيت الله منتظري بسنجند.
گنجي در اين مراسم که در شهرژنو برپا شد، با تاکيد بر نقش مثبت نهادهاي حقوق بشري در جهان، بر اين نکته اما تاکيد کرد که: ساختار بين المللي به گونه ايست که مسائل مرتبط با حقوق بشر فداي روابط تجاري و اقتصادي، و در شرايط بحراني به فراموشي سپرده مي شود.
در اين مراسم که با حضور خانم لوييز آربور، کميسر عالي حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، شهردار اين شهر و نمايندگان نهادهاي بين المللي حقوق بشري برگزار شد، فيلمي درباره زندگي اکبر گنجي به نمايش درآمد که احساسات حاضرين را به شدت برانگيخت. در اين فيلم که شامل مصاحبه هاي خانم معصومه شفيعي، همسر گنجي، عکس هاي مربوط به دوران اعتصاب غذاي گنجي، و مصاحبه هاي وي بود، گنجي در باره چرايي مبارزه براي آزادي و دموکراسي سخن مي گفت.
پس از نمايش اين فيلم ميزگردي با شرکت اکبر گنجي برگزار شد که طي آن از وي پرسيده شد از نهادهاي بين المللي در راه پيشبرد مبارزه خود چه انتظاري دارد؟ گنجي در پاسخ گفت: ما تنها به حمايت هاي معنوي و اخلاقي اين نهادها نياز داريم، زيرا از سوي دولت ها با دو نوع ظلم روبه روييم. ظلم اول از ساختار بين المللي ظالمانه مي آيد و ظلم دوم از حکومتي سرکوبگر که با جنبش دموکراسي خواهي ايران برخوردي سرکوبگرانه دارد.
گنجي در همين ارتباط ادامه داد: در واقع ساختار بين المللي به گونه ايست که مسئله حقوق بشر قرباني منافع اقتصادي و تجاري دولت ها مي شود. در اين چارچوب، سازمان ملل نيز کمکي به دموکراسي نمي کند زيرا ترکيبي از کشورهاييست که خود ناقض حقوق بشرند. در شوراي جديد التاسيس حقوق بشر نيز کشورهايي عضوند که خود ناقض حقوق بشرند و به همين دليل به نفع يکديگر راي مي دهند. نمي شود که ناقضان حقوق بشرخود داوران نقض حقوق بشر باشند. ما به اين ساختار انتقاد داريم و فکر مي کنيم اين شورا بايد مرکب از کشورها و نهادهاي مدني مستقلي باشد که بدون در پيش گرفتن سياست هاي دو گانه، هر گونه نقض حقوق بشر را از جانب هر کشوري که باشد، محکوم کنند. برخوردي که در چارچوب کنوني امکان پذير نيست.
پس از پايان سخنان گنجي، خانم لوئيز آربور، ضمن سخناني با تبريک به اکبر گنجي و همچنين آرنولد توسونگا رئيس جامعه حقوق بشر زيمبابوه، که به طور مشترک جايزه مارتين آنالز را دريافت کرده بودند، اظهار داشت: اين دو نفر از کشورهايي مي آيند که پرونده بسيار بدي در زمينه نقض حقوق بشر دارند.
او سپس تاکيد کرد بايد راهکارهايي انديشيده شود تا همه کشورها ملزم به رعايت حقوق بشر باشند.
در پايان اين مراسم جايزه گنجي، که عبارت از کاپ حقوق بشر بود به وي اهدا شد.
بعد از اين مراسم، در فرصت کوتاهي با گنجي درباره اينگونه جوايز و تاثيرات آن سخن گفتيم. گنجي با تاکيد بر نقش نمادين اين جوايز در حمايت معنوي و اخلاقي از مبارزات ملت ها براي دموکراسي و حقوق بشر، گفت: اعطاي اينگونه جوايز به معناي حمايت از مبارزات يک ملت است. همان گونه که اعطاي جايزه صلح نوبل به خانم شيرين عبادي بيانگر حمايت اخلاقي و معنوي جامعه جهاني از مبارزات مردم ايران براي دموکراسي بود.
گنجي در ادامه تاکيد کرد وي اين جوايز را حق تمام کساني مي داند که طي همه سال هاي پس از انقلاب براي دموکراسي و حقوق بشر مبارزه کردند، زنداني و کشته شدند. همه زندانيان امروز و تمام خانواده هايي که در اين ارتباط زجر کشيدند.
وي افزود: من سعي مي کنم صداي مظلوميت همه آنان را به گوش جهانيان برسانم و با استفاده از اين فرصت ها نشان دهم که ما در ايران يک جنبش گسترده دموکراسي خواهي داريم که با حکومتي سرکوبگر روبه روست.
گنجي در مورد تاثير اين جوايز، که جملگي ارزش معنوي دارند، اظهار داشت: اين جوايز نشان مي دهد که توجه نهادهاي بين المللي به ايران معطوف است و همه آنها از جمله 11 نهاد حقوق بشري که در اين جلسه حضور داشتند وضعيت حقوق بشر در ايران را زير نظر دارند. از سوي ديگر با دادن اين جايزه ها نگاه مردم جهان از اين زاويه نيز متوجه ايران مي شود. همچنين اين جوايز به کساني که در داخل براي آزادي و حقوق بشر مبارزه مي کنند دلگرمي مي دهد و آنان را به ادامه راه اميدوار مي کند.
اکبر گنجي در همين ارتباط ادامه داد: ما اما نبايد از جامعه جهاني انتظار داشته باشيم براي ما دموکراسي بياورد. گذار مسالمت آميز به سوي دموکراسي، تنها از طريق مبارزه و هزينه دادن مردم ايران به دست مي آيد . غرب چگونه مي تواند به ايران دموکراسي بياورد؟ يا از راه حمله نظامي که به دموکراسي منجر نمي شود و کشور مارا نابود مي کند؛ و يا از طريق دادن پول به مزدوران و "چلبي" ها که آن نيز منجر به دموکراسي نمي شود.
گنجي در ادامه اين گفت و گو به شرايط فعلي جهاني، مسائل هسته اي و ميليتاريستي کردن جهان اشاره کرد و گفت: اين مسائل باعث شده حقوق بشر فراموش شود، در حاليکه ما خواستار دگرگوني اساسي در ساختار نهادهاي بين المللي مانند سازمان ملل هستيم تا بتوانند در مواقع نقض حقوق بشر با قدرت با کشورهاي ناقض حقوق بشر برخورد کنند و با انديشيدن مکانيسم هاي مختلف، مانع سرکوب گري اين حکومت ها شوند.
گنجي در همين ارتباط به گزارشگران دائمي سازمان ملل اشاره کرد که پيش از اين به طور مرتب به کشورهاي مختلف، از جمله ايران اعزام مي شدند، اما امروزه عملا در کارآنها وقفه افتاده است.
اکبر گنجي آنگاه در مورد بسته شدن فضاي داخلي ايران، اظهار داشت: اين وضعيت هم معلول عوامل داخلي و هم خارجي است. از يک سو سياست نظامي خارجي بوش و حرکت ابرهاي سياه حمله نظامي باعث رشد بنيادگرايي در داخل شده؛ و از سوي ديگر عملکرد نامناسب اصلاح طلبان، موجب نااميدي مردم از اصلاح طلبان وسلب اعتماد آنان شده است. در واقع در دوران اصلاحات، اصلاح طلبان پاي شعارهاي خود نايستادند و اين امر باعث شد سرمايه اعتماد مردم از کف آنها برود؛ سرمايه اي که وقتي از کف برود، به دست آوردن مجدد آن به اين سادگي ها نيست. حال آنکه اعتبار امروز آيت الله منتظري در ايران ناشي از سال ها مبارزه، دفاع از حقوق مظلومان و ايستادن در مقابل قدرت حاکمه است. امروز جامعه ايراني آيت الله منتظري را به عنوان نماد مبارزه و عدم سازش مي شناسد و به وي اعتماد دارد.اصلاح طلبان نيز اگر در شعارهاي خود صادق هستند بايد ميزان و ملاک شان آيت الله منتظري باشد؛ کسي که نه برانداز است و نه اهل خشونت طلبي، اما لحظه اي از مبارزه در راه آزادي و رعايت حقوق بشر دست برنداشته است. اصلاح طلبان بايد خود را با ميزان آيت الله منتظري بسنجند.
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 17:24 | لینک
|
Tue 19 Sep 2006
گفت وگوی اکبر گنجی با رابرت بلا، جامعه شناس معروف آمریکايی
کالیفرنیا، دانشگاه برکلی، 7 سپتامبر 2006
*بسیار تشکر می کنم از اینکه وقت خود را برای دیدار و گفت و گو در اختیار ما گذاردید.*
من هم از دیدار شما خوشبختم. دیدار با شما برای ...
ادامه مطلب را کلیک کنید:
ادامه مطلب
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 16:43 | لینک
|
Thu 14 Sep 2006
فدراسيون بين المللي حقوق بشر:
درخواست تحقيق در مورد چگونگي مرگ دو زنداني
۲۳ شهریور ۱۳۸۵
پاريس- طي 5 هفته اخير به دنبال مرگ دو زنداني در زندان هاي ايران به دليل عقايد سياسي شان، "فدراسيون بين المللي حقوق بشر" و سازمان عضو آن، "جامعه دفاع از حقوق بشر"، بدين وسيله نگراني عميق خود را درخصوص وضعيت زندانيان سياسي و مدافعين حقوق بشر که در زندان هاي ايران محبوس هستند اعلام مي کنند. اين دو سازمان مدافع حقوق بشر از مقامات ايراني مي خواهند که نسبت به مرگ اين دو زنداني تحقيق هاي مستقل و بيطرفي را آغاز کنند.
روز ششم سپتامبر 2006، مقامات ايراني مرگ يک زنداني 28 ساله به نام ولي الله فيض مهدوي را اعلام کردند. مرگ او به دنبال مرگ اکبر محمدي [31 ژوئيه 2006] در زندان بدنام اوين در تهران حادث شد. اين درحالي است که هر دوي آنها در اعتراض به شرايط حبس خود در اعتصاب غذا بسر مي بردند. با اين وجود، چگونگي مرگ آنها همچنان مبهم بوده و سؤالات مهم بسياري را درخصوص رفتار جمهوري اسلامي با زندانيان محبوس در زندان هاي ايران مطرح کرده است. به علاوه، تاکنون مسؤولين ايراني از پيگيري مرگ اين دو زنداني سرباز زده اند.
آقاي ولي الله فيض مهدوي در سال 2000 پس از يک دادگاه غيرعادلانه که در آن امکان حضور وکيل وي وجود نداشت به اعدام محکوم شد و دليل محکوميت او حمايت و پشتيباني از سازمان مجاهدين بود. وي در تاريخ 28 اوت 2006 پس از يک اعتصاب غذاي 9 روزه در بيمارستان بستري شد. خانواده و وکيل او اجازه نداشتند تا او را ملاقات کنند. ادعاهاي بسياري از سوي مقامات درخصوص مگر وي عنوان شده، ازجمله سکته قلبي و اينکه او اقدام به خودکشي کرده است.
آقاي اکبر محمدي، يکي از فعالان دانشجو در ماه ژوئيه 1999، زماني که نيروهاي امنيتي جمهوري اسلامي به خوابگاه دانشگاه تهران حمله کردند، به همراه دانشجويان ديگر بسياري به دليل شرکت در تظاهرات مسالمت جويانه دستگير و بازداشت شد. آقاي محمدي در ماه سپتامبر 1999، پس از دادگاه هاي ناعادلانه بسيار، توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم گرديد، ولي محکوميت وي در ماه آوريل 2001، به لطف تلاش هاي جوامع بين المللي به 15 سال حبس تقليل يافت. با توجه به اطلاعات رسيده از فدراسيون بين المللي حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر، آقاي محمدي در زمان حبس خود از بدرفتاري هاي شديدي رنج مي برده است که در نهايت نيز منجر به وخيم تر شدن وضعيت فيزيکي او شده بود.
فدراسيون بين المللي حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر همچنين مراتب نگراني خود را درخصوص وضعيت ديگر فعالان و ديگر زندانيان سياسي که در زندان هاي ايران بسر مي برند، اعلام مي کنند. درحال حاضر، وضعيت زندانيان سياسي و زندانياني که به دليل عقايد خود در حبس بسر مي برند، بسيار وخيم شده است. اعتصاب غذا در زندان هاي ايران درحال تبديل شدن به يک حرکت گسترده است. سازمان هاي غيردولتي اجازه ملاقات اين زندانيان را ندارند و خانواده هاي آنها نيز از تماس با اين سازمان هاي غيردولتي واهمه دارند. قابل ذکر است که افراد بسياري بدون احراز هويت شان در زندان بسر مي برند.
کريم لاهيجي، رييس جامعه دفاع از حقوق بشر و نايب رييس فدراسيون بين المللي حقوق بشر در اين رابطه مي گويد: "ما عميقاً نگران افزايش تعداد زندانيان سياسي هستيم. زنداني هايي که همچنين متحمل بدرفتاري در زندان هاي ايران هستند." وي مي افزايد: "رويدادهاي اخير نشان دهنده تهديدهاي جدي نسبت به سلامت و امنيت ديگر زندانيان است که به دليل عقايد سياسي شان در زندان هاي ايران محبوس شده اند."
فدراسيون بين المللي حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر از مقامات جمهوري اسلامي قاطعانه مي خواهد که تحقيق و رسيدگي هاي مستقل و بيطرفي را درخصوص چگونگي مرگ اين دو زنداني آغاز کنند؛ تحقيق هايي که مي توانند سرآغازي براي برملاشدن تجاوز و بدرفتاري مقامات نسبت به حقوق زندانيان باشند.
فدراسيون بين المللي حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر همچنين مراتب نگراني و تأسف عميق خود را درخصوص اين رويدادها که نشان دهنده تخلفات روزافزون جمهوري اسلامي در زمينه حقوق بشر است اعلام مي کنند و بار ديگر از مسؤولين جمهوري اسلامي مي خواهند تا نسبت به تعهدات بين المللي خود تحت قوانين بين المللي حقوق بشر، به ويژه مفاد ميثاق بين المللي حقوق سياسي و مدني که ايران نيز عضو آن است، پايبند باشد و اصول اين گونه تعهدات را رعايت نمايد.
در پايان، فدراسيون بين المللي حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر از شوراي حقوق بشر سازمان ملل که در تاريخ 18 سپتامبر دومين نشست خود را آغاز خواهد کرد، درخواست مي کند که قطعنامه اي را در جهت محکوم نمودن وضعيت حقوق بشر در ايران به تصويب برساند.
منبع: فدراسيون بين المللي حقوق بشر، 13 سپتامبر 2006
مترجم: علي جواهرفروش
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 16:11 | لینک
|
Mon 11 Sep 2006
گفتگوی اکبر گنجی با فرانسيس فوکوياما
در منطقه خاورميانه شرايط اينک بسيار حساس و خطرناک است. حادثه سال ها جنگ و کشتار در عالم مسيحيت مابين پروتستان ها و کاتوليک ها، احتمال دارد در جهان اسلام بين شيعيان و اهل تسنن تکرار شود. به همين دليل تنها چاره آن است که مسلمانان تفاسير جديدی از دين ارائه کنند که سکولاريسم و تفکيک عرصه عمومی از خصوصی را بپذيرند
پرسش: مسايل واحدی در منطقه خاورميانه ( عراق، افغانستان، فلسطين و ...) ما و شما را به يکديگر گره زده است. دراينکه اين منطقه نيازمند رهايی از حکومت های خودکامه و ايجاد نظام های دموکراتيک است، اختلاف نظری بين ما وشما وجود ندارد. اما بر سر شيوه های رسيدن به دموکراسی اختلاف نظرهای جدی وجود دارد. شيوه ميليتاريستی دولت امريکا برای دموکراتيک کردن منطقه نتيجه معکوس به بار آورده است. بنيادگرايی و تروريسم در منطقه رشد کرده است، راديکال های دو طرف، برای بقا به يکديگر نيازمند اند و صدای همديگر را بلند کرده و به گوش جهانيان می رسانند. تصويری که از منطقه خاورميانه در رسانه های غربی ارائه می شود، تصويری ايدئولوژيک و غير واقعی است. گويی کل منطقه خاورميانه را می توان به بنيادگرايی و تروريسم تحويل کرد. در اين منطقه صدای ديگری هم وجود دارد که بايد شنيده و جدی گرفته شود: صدای دموکراسی، آزادی، حقوق بشر و صلح.
اين صدا به روشهای مسالمت آميز در حال مبارزه با نظام های خودکامه برای استقرار دموکراسی در منطقه است. دموکراسی مساله ای است مرتبط با ساختارهای پايدار اين منطقه و هيچ يک از اين ساختارها با حمله نظامی، آنگونه که در عراق اتفاق افتاد و شما در ابتدا موافق آن بوديد و اينک مخالف آن، دگرگون نمی شود. پايان تاريخ شما ليبراليسم بود اما شما می دانيد که در جوامع غربی، ليبراليسم تقدم تاريخی – وجودی بر دموکراسی دارد. در اين جوامع ابتدا ساخت ليبرالی در طی چند سده ايجاد شده است، آنگاه دموکراسی به طور طبيعی برروی اين ساخت نشست، اين منطقه فاقد ساختار ليبرالی است. اين مساله به اضافه سياست خارجی ميليتاريستی امريکا در منطقه، مساله فلسطين و ظلمی که از سوی اسرائيل با حمايت يک جانبه امريکا بر مردم فلسطين وارد می شود ؛ بستر مناسبی برای رشد بنياد گرايی در منطقه فراهم کرده است. بدين ترتيب اگر در کشورهای عربی خاورميانه اينک يک انتخابات آزاد و منصفانه برگزار شود، بينادگرايان پيروز خواهند شد و نظام هايی خودکامه تر از نظام های فعلی تاسيس خواهند کرد. مسائل اين منطقه بايد به طور ريشه ای حل و فصل شود. اقتصاد بازار پيش شرط دموکراسی است. دولت های نفتی اين منطقه با در دست داشتن نفت، امکان پيدايش اقتصاد بازار را بسيار سخت و دشوار کردند. شما در اين زمينه چگونه می انديشيد؟
برای مطالعه بقیه گفتگو ادامه مطلب را کلیک کنید:
ادامه مطلب
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 1:15 | لینک
|
Wed 6 Sep 2006
اکبرگنجي در برنامه "گفت و گو با تاريخ":
نگرانيم جنبش دموکراسي قرباني مذاکرات هسته اي شود
اکبرگنجي روزنامه نگاري ايران ماه گذشته، درگفت و گو با هري کرايسلرمعاون مرکز مطالعات بين المللي دانشگاه برکلي به سوالات وي در خصوص رابطه دين و حکومت، حکومت سلطاني در ايران، رابطه ايران و آمريکا وبسياري ديگر از موضوعاتي که هم اکنون درافکار عمومي مطرح است پاسخ داد. کرايسلر که مدير برنامه "گفت و گو با تاريخ" است، تا کنون بيش از يکصد مصاحبه با شخصيت هاي مشهور جهان از کوفي عنان تا اسپايک لي و اوليوراستون انجام داده است. ولي نصر و شيرين عبادي دو ميهمان ديگر ايراني وي در گذشته بوده اند. اين مصاحبه در شبکه هاي ماهواره اي آمريکا و همچنين دانشگاه هاي کاليفرنيا پخش شده است. کرايسلر درمعرفي گنجي مي گويد: "مهمان امروز ما اکبرگنجي از سرسخت ترين مخالفان امروز حکومت ايران به شمار مي رود. او مرد فکر وعمل، يک نويسنده وروزنامه نگار است. مقالات او درکتاب هاي مختلف از جمله تاريکخانه اشباح وعالي جناب سرخپوش و خاکستري جمع آوري ومنتشر شده است." کرايسلر گفت و گوي خود را با گنجي با ذکر اين مقدمه آغاز مي کند: "نوشته هاي او باعث زنداني شدن او شد. او مانيفست جمهوري خواهي را که درآن به مباني ونيازهاي پايه اي براي استوار کردن دموکراسي درايران پرداخته را درزندان نوشته است. اقدامات شجاعانه او برايش شهرت بين المللي آورده ودرسال 2006 او نائل به کسب قلم طلايي گرديد."
به برکلي خوش امديد. شما کجا متولد وبزرگ شديد؟
درتهران
وقتي که به گذشته نگاه مي کنيد، پدرومادرتان چه تاثيري برديدگاه هاي شما داشتند؟
در يک خانواده محروم و مذهبي بزرگ شدم و اين در آينده من بسيار موثر بود.
در جواني شما عضو سپاه پاسداران شديد؟
بله درست است.
انقلاب ايران چه تاثيري روي شما داشت؟
ما انقلاب کرديم که يک رژيم خودکامه را براندازيم و يک شرايط بهتري درست کنيم ولي اين شرايط بهتر درست نشد. يک رژيم سلطاني جانشين يک رژيم سلطاني ديگر شد
جهت مطالعه بقیه گفتگو ادامه مطلب را کلیک کنید:
ادامه مطلب
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 21:42 | لینک
|
Wed 6 Sep 2006
نامه اکبر گنجی به کوفي عنان
اکبر گنجي در نامه اي به کوفي عنان دبير کل سازمان ملل متحد ضمن ابراز نگراني نسبت به جان زندانيان سياسي جمهوري از وي خواست نسبت به مرگ اکبر محمدي در زندان اوين واکنش نشان دهد. به دنبال اين نامه که در آغاز دومين هفته از سفر اکبرگنجي به آمريکا نوشته شد از گنجي دعوت به عمل آمد که در ديدار مجددي از کاخ شيشه اي با مديران اين سازمان گفتگو کند.
گنجي در نامه خود خطاب به عنان آورده است: "در روزهاي جاري ذهن شما به درستي متوجه کشتار و آوارگي مردمان غيرنظامي در لبنان است. اميدوارم تلاشهاي شما به سرانجام رسد و بمبارانها و درگيريهاي نظامي خاتمه يابند. در منطقهي خاورميانه و نزديک هم اين گونه جنگها جاري هستند و هم جنگهاي پنهان و آشکاري که برخي حکومتها عليه مردمان خود برپا کردهاند و بيوقفه آنها را پيش ميبرند. نمونهي بارز چنين ضديتي با آرامش و آزادي را ميتوان در ايران ديد."
وي ادامه داده است: "در زندان مخوف اوين بازهم يک زنداني سياسي به نحو مشکوکي درگذشته است. اين زنداني با نام اکبر محمدي در حال اعتصاب غذا به سرميبرده است. هدف وي از اعتصاب غذا اعتراض به بيحقوقي خود بهعنوانِ زنداني سياسي بوده است. اکبر محمدي جرمي جز فعاليت سياسي آزاديخواهانه در چارچوب مبارزات دانشجويي نداشته است. من سالهاي طولاني در زندانهاي جمهوري اسلامي اسير بودهام و ميدانم چه خطرهايي جان زندانيان سياسي را تهديد ميکند. اعتصاب غذايي که ما اخيرا در ايران و خارج از جمله در مقابل مرکز سازمان ملل متحد در نيويورک برپا کرديم، براي جلب توجه جهانيان به وضعيت زندانيان سياسي در ايران و فشار حکومت بر دگرانديشان بود."
در نامه اين روزنامه نگار ايراني تصريح شده است: "ما خواهان آن بوده و هستيم که جلوي فجايعي چون قتل زهرا کاظمي، خبرنگار ايراني– کانادايي در زندان اوين گرفته شود. اکنون بايستي در کنار زهرا کاظمي، که در ژوئيه ۲۰۰۳ به قتل رسيد، از اکبر محمدي نيز نام ببريم. رژيم در مورد اکبر محمدي، همچون مورد زهرا کاظمي اجازه بررسي نحوهي مرگ از سوي مراجع ذيصلاح غيردولتي و خانوادهي دانشجوي قرباني را نداده است. جسد او را با عجله و به صورتي مخفي دفن کردهاند."
اکبر گنجي در پايان تاکيد کرده است: "من نگران جان همبندان سابق خود و همهي زندانيان سياسي هستم. از شما ميخواهم به رژيم ايران در مورد اعمال فشاري که به مرگ اکبر محمدي منجر شد اعتراض کنيد و خواهان بازديد هيئتي جهاني از زندانهاي ايران شويد."
گفتنی است پس از نگارش این نامه دبیرکل سازمان ملل نماینده ویژه ای جهت دیدار با گنجی تعیین کرد.گزارش این دیدار پیش از این در همین وبلاگ منتشر شد.
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 11:18 | لینک
|
Mon 4 Sep 2006
الگوی اکبر گنجی در حاکمیت سلطانی
رضاخجسته رحیمی
یکسال از پوشیده شدن لباسی یکدست ، بر تن حاکمیت در ایران می گذرد و به جبر یا تقدیر ، اقتدارگرایان ایران ، پس از فتح آخرین سنگر که همانا کرسی ریاست جمهوری در ایران بود ، حاکمیت نظامی خود را بر جامعه ایران تحمیل کرده اند.
در یکسالگی تسلط اقتدارگرایان بر حاکمیت ایران ، اما شرایط حاکمیت یکدست بر خلاف آنچه عده ای وعده می دادند، در تشابه آن سالهای سیاه و نکبت بار دهه شصت نیست. چه آنکه در آن سالها، یکدستی حاکمیت آنچنان بود که صدایی به مخالفت از درون حاکمیت بر نمی خواست و در برابر اعدامهای فله ای تنها اعتراض یک حکومتمرد بود که سکوت جناح های سیاسی حاکم و حاضر در آن حاکمیت یکدست را شکست و به انتقاد از حذف فیزیکی و قتل دگراندیشان توسط حاکمیت پرداخت. در آن زمان، تنها آن فقیه آزاده ، آیت الله منتظری بود که باز گفتن سر حقیقت را بر ماندن در قدرت ترجیح داد و از حاکمیت اقتدارگرا خارج شد پیش از آنکه آزادمردان ایرانی در مرور تاریخ، او را از ذهن خود اخراج کنند.
اکنون اگرچه اقتدارگرایان ایرانی در برابر شعار «ایران برای همه ایرانیان» ، ایران و همه ایرانیان را برای خود می خواهند و تمایل دارند که در زندانی به وسعت ایران، صدایی از هیچ مخالفی شنیده نشود ،اما مقاومتها، ایستادگیها و فشارهای تحول خواهان ایرانی در عرصه ...
ادامه مطلب
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 19:48 | لینک
|
Fri 1 Sep 2006
همانگونه که انتظار می رفت نیروهای امنیتی رژیم فاشیستی - سلطانی جمهوری اسلامی از مراسم آغاز به کار کمپین یک میلیون امضا جهت تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان جلو گیری کردند.با این حال فعالین جنبش زنان با قرار دادن طومار اعتراضی خود در فضای مجازی این کارزار را رسما آغاز کرده اند.از همه شما آزاد زنان و آزاد مردان خواهش می کنیم با مراجعه به سایت زیر به این کارزار انسانی و مدنی بپیوندید:
بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيضآميز
مجموعه قوانين موجود در ايران، زنان را جنس دوم قلمداد كرده و بر آنان تبعيض روا می دارد، آن هم در جامعه ای که بيش از 60 درصد از پذيرفتهشدگان دانشگاهها را زنان تشكيل میدهند. در بسياري از جوامع اعتقاد بر آن است كه قانون بايد يک پله از فرهنگ بالاتر باشد تا بتواند فرهنگ جامعه را تعالي بخشد اما قوانين در ايران از فرهنگ و موقعيت زنان عقبتر است.
طبق قانون يک دختر در سن نه سالگي مسئوليت کامل کيفري دارد و اگر مرتکب جرمي شود که مجازات آن اعدام است دادگاه ميتواند او را به اعدام محكوم كند. اگر زن و مردي در خيابان تصادف کنند و هر دو فلج شوند طبق قانون خسارتي که به زن مي دهند نصف خسارت مرد است. اگر حادثهاي جلوي چشم زن و مردي اتفاق بيافتد طبق قانون شهادت زن بهتنهايي پذيرفته نميشود اما شهادت مرد پذيرفته ميشود. طبق قانون، پدر ميتواند با اجازه دادگاه، دخترش را حتي قبل از 13 سالگي به عقد مرد 70 سالهاي درآورد. طبق قانون، مادر هيچگاه نميتواند سرپرست امور مالي فرزندش باشد و در مورد محل زندگي، اجازه خروج از كشور و حتي مسائل درماني كودك تصميم بگيرد. طبق قانون مردان ميتوانند چند همسر داشته باشند و هر موقع بخواهند زنشان را طلاق بدهند.
اين موارد تنها بخش كوچكي از نابرابري و تبعيضهاي قانوني نسبت به زنان است و بيشك زناني كه در طبقات پايين جامعه قرار دارند يا جزو اقليتهاي قومي و مذهبي هستند از تبعيضات قانوني بيش از ديگر زنان رنج ميبرند. از سويي، وجود قوانين ناعادلانه، روابط بين زن و مرد را چنان ناسالم و نامتعادل ساخته كه زندگي مردان را نيز با مشكلات بسياري مواجه كرده است، از جمله ميتوان به رواج ميزان بالاي مهريه اشاره كرد كه بهدليل احساس عدم امنيت ناشي از تبعيضات قانوني از سوي زنان درخواست ميشود.
از سوي ديگر، دولت ايران به ميثاقهاي بينالمللي حقوق بشر ملحق و متعهد به اجراي مقررات آنان شده است. مهمترين ضابطه در حقوق بشر عدم تبعيض برمبناي جنس، قوم، مذهب و... است. بنابر مباني فوق ما امضاءكنندگان اين بيانه خواستار رفع تبعيض از زنان در كليه قوانين بوده و از قانونگذاران ميخواهيم كه نسبت به بازنگري و اصلاح قوانين بر اساس تعهدات بينالمللي دولت اقدام نمايند.
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 10:9 | لینک
|
Tue 29 Aug 2006
ديدار اکبر گنجی با مقامات سازمان ملل در رابطه با وضعيت حقوق بشر در ايران
بدنبال نامه اکبر گنجی به آقای کوفی عنان دبير کل سازمان ملل متحد درباره مرگ اکبر محمدی در زندان اوين و ارجاع مساله از سوی ايشان به مشاور ارشد سياسی خود جهت پيگيری مساله ، از گنجی دعوت به عمل آمد تا با حضور در سازمان در اين خصوص به گفتگو بنشينند.
گنجی در روز پنج شنبه ۲۶ مرداد ماه ۱۳۸۵ با حضور در سازمان ملل، با مشاور ارشد سياسی و يکی از معاونين کوفی عنان به اضافه مسئول ميز ايران ديدار و گفتگو کرد.
در اين ديدار گنجی به طور مبسوط در خصوص مسائل زير سخن گفت و به پرسش های حاضران پاسخ داد:
۱- مساله مرگ اکبر محمدی در زندان اوين و درخواست های خانواده وی و نيروهای دموکرات ايران در اين زمينه
۲- غير قانونی اعلام کردن کانون مدافعان حقوق بشر در ايران متعلق به خانم شيرين عبادی و همکاران وی
۳- تهيه فيلم از رامين جهانبگلو جهت پخش از سيمای جمهوری اسلامی ايران
۴- متهم کردن مخالفان و ناراضيان سياسی مسالمت جو به جاسوسی، براندازی نرم، انقلاب مخملی و صورتی توسط رژيم
۵- جمع آوری ماهواره ها و فيلتر کردن تمام سايت ها
مشاور ارشد سياسی آقای کوفی عنان ضمن ابراز همدلی و تاکيد براينکه حتما تمام اين مسائل را به اطلاع دبير کل سازمان ملل خواهند رساند بر دو نکته تاکيد کرد يکی اينکه تمام اين مسائل به اطلاع شورای جديد حقوق بشر سازمان ملل در ژنو رسانده شود و ديگر اينکه آقای گنجی حتما ارتباط خود را با سازمان ملل حفظ نمايد و با ديگر مقام های سازمان ملل نيز ديدار و گفتگو کند.
مشاور ارشد سياسی دبير کل سازمان ملل اعلام کرد آقای کوفی عنان شخصا مايل است با آقای گنجی ملاقات کند ولی فعلا به شدت درگير حل مساله لبنان است.
در اين ديدار همچنين مسول ميز ايران گزارش کاملی از اقدامات سازمان ملل و شخص آقای کوفی عنان در خصوص آزادی گنجی از زندان ارائه کرد.
نوشته شده توسط گروهی از هواداران اکبر گنجی در ساعت 17:37 | لینک
|
